Ergenlik çağı, bireyde bir takım ruhsal ve bedensel değişimlerin yaşandığı fırtınalı bir dönemdir. Çocukluktan yetişkinliğe geçişin ilk basamağı olan bu dönem, ergen açısından olduğu kadar ebeveyn için de zorlu geçebilmektedir. Zira birçok yönden değişim geçiren ergenin yaşadığı “değişim sancıları”ndan birinci derecede  etkilenen onun ebeveynidir. 

    İlginçtir ki , bu zorlu süreçte çoğu kez sadece ergenlerin problemleri dile getirilir. Ebeveynlerin yaşadığı sıkıntılar ise genellikle görmezden gelindiği gibi, ergenlerle ilgili olarak ortaya çıkan hemen her yanlışın ebeveynlerin hatasından kaynaklandığı dahi düşünülür.

Gerçek şu ki ergenle ebeveyni arasında yaşanan bazı problemler ebeveynden kaynaklanmaktadır. Ergenin haklı olduğu durumlar elbette ki olacaktır. Bu durumda ebeveynin kendi hatasını görüp düzeltmesi gerekir. Fakat ergenin çevresiyle yaşadığı problemlerde her seferinde sınırsız bir müsamaha ile karşılanması ve bu problemlerin faturasının da çevreye kesilmesi mantıklı değildir. Ergenlik dönemini her türlü hata yapmak için bir  “ruhsat” olarak gören bu düşünce tarzı ,ergenleri büyük bir  sorumsuzluğa sürüklediği gibi kişilik gelişimlerini de  olumsuz yönde etkilemektedir.   

Ergenlere sorumluluk duygusunun kazandırılması için  aşağıdaki  kriterlere dikkat edilmesi gerekir:

• Bilinmelidir ki ergenlik dönemi her ne kadar beraberinde bir takım sorunlar getirse de kesinlikle hayatın sorumluluğundan kaçıp sığınılan bir mazeretler limanı değildir. Bu dönemde , ergenin her türlü yanlışını mübah görmek, gerektiği yerde yapıcı bir şekilde müdahale etmemek ergene yapılabilecek en büyük kötülüktür.
• Ergenlik dönemi insanın en idealist olduğu dönemdir. Dolayısıyla vatan-millet sevgisinin en iyi aşılanabileceği dönemlerden birisidir. Ergenliğin marazi bir boşluk dönemi olarak algılanması bu değerlerin işlenmesine engel olacaktır.
• Bu süreçte ebeveynin , ergendeki davranış değişikliklerine karşı duyarlı olması gerekir. Ergende olumlu gelişmeler gözlediğinde takdir edilmeli, olumsuz davranışlar gözlediğinde de kişiliği tahkir edilmeden  yapıcı bir şekilde müdahale edilmelidir.
• Ergenin üzerinde mutlaka ebeveynin otoritesi olmalıdır. Ebeveynin  makul ve mantıklı kurallar koyması gerekir. Bu kurallar sayıca abartılı , aşırı sert ve anlamsız olmamalı . Ayrıca ebeveyn bu kuralları tutarlı ve sevecen bir şekilde uygulamalı ki ergende  otoriteye karşı  saygıyı geliştirsin.
• Bazı durumlarda ebeveynin ergenle çatışmaya girmeden, ergen için önemli olan kişilerle (özellikle okuldaki öğretmenleriyle) görüşmesi  ve onlardan destek alması faydalı olacaktır.

Akın YILDIRIM
Özel Balıkesir Fırat Lisesi
Rehber Öğretmeni

rehberakin@mynet.com

Bugun: 2 Toplam: 231