“Åžunları bir araya toplayayım.Bir güzel muhabbet edelim” diye duÅŸundum. Mutfak isinden de anlarım.Donattım sofrayı. Bayağı uÄŸraÅŸtım.Hepsinin, ayrı ayrı ne yemekten, ne içmekten hoÅŸlandığını iyi bilirim.

Bayağı da para gitti. Birinin yediÄŸini oburu yemez.Ötekinin içtiÄŸini beriki içmez. Dört kiÅŸilik sofra kurdum. Mumları da yaktım. Bak hepsi, Erice Satie severdi. Hatırladım.MüziÄŸi de ayarladım. Geldiler.20 yaşında ben, 35 yaşımda ben, 40 yaşımda ben ve bugünkü ben dördümüz.Birden yirmi yaşımı, otuz beÅŸ yaşımın karşısına oturttum.Kırk yaşımın karşısına da, ben geçtim.Yirmi yaşım, otuz beÅŸ yaşımı tutucu buldu.Kırk yaşım ikisinin de salak olduÄŸunu söyledi.Yatıştırayım dedim.”Sen karışma moruk” dediler. Büyük hır çıktı.KomÅŸular alttan üstten duvarlara vurdular. Yirmi yaşım kırk yaşıma bardak attı.Evin de içine ettiler. Bende kabahat.Ne çağırıyorsun tanımadığın adamları evine. Ömur dediÄŸin üç gündür,dün geldi geçti yarin meçhuldür, O halde ömur dediÄŸin bir gündür,o da bugündür.

Ali POYRAZOĞLU’ndan