Yine o tahta masalar-

Nedendir beni bu masalara zaafım? Onları bana özel kılan kuvvet?

Sela veriliyor. Gözlerim yine bulutlara öykünüyor. Anneannemin terasını anımsıyorum. Meğer ne çok iz bırakıyormuş çocukluğun mekânları insanda Read the rest of this entry »

Toplam: 53

Oldukça keyifli bir çocukluğum vardı. Kim bilir ömrümün belki de en sağlıklı dönemiydi. Korkmamayı o vakitler öğrenmiştim. Babam hiçbir şeyden korkmazdı çünkü. Sevinmenin ne demek olduğunu o vakitler anlamıştım. Annemle doğum günü pastamı yaparken… Mutfakta sadece benim için saatlerce ayakta kalıp bir elinde hamur bir elinde krema en özel pastayı yapmaya çabalardı. Read the rest of this entry »

Toplam: 134

Kimi zaman beceremiyorum demenin bir başka ifadesidir bahane. Canımız bir şey yapmak istemediğinde mantıklı mantıksız sıralar dururuz. Daha çok da başarısız olduğumuzda yada başarısız olacağımız anlaşıldığında başlarız bahane uydurmaya. “Öğretmenin ödevimi yapacaktım ama akşam elektrikler kesildi” ilköğretimde uydurulan en baba bahanedir. Ha! bir de “ödevimi yapacaktım ama akşam misafir geldi” diye de uydurulan versiyonu vardır. Lise de ise “annem hastaydı dün o nedenle gelemedim hocam” olur. Yazılıdan istenen notu alamayınca; “hoca zor sordu”, “anlatmadığı yerden soru geldi” diye sıralanır sonra. Öss de ise en baba bahane “hocam optik formda kaydırmışım” yada “zamanım yetmedi hocam” şeklindedir. Bahane, yaş ilerledikçe “başım ağrıyor bu gün akşam misafir kabul edemeyeceğim” şeklini alır. Telefona cevap verilmek istenmediğinde ise “şarjım bitti” en çok tutandır. Karşıdaki, aslında olayı anlamıştır ama çoğu zaman olumsuz tepki vermez. Read the rest of this entry »

Toplam: 117